چگونه میتوان فرزند را به خدا متوجه کرد؟

وقتی کودک از خدا میپرسد...

تصویر کودکان از خدا، همپوشانی زیادی با تصویر فرزند از والدین و به ویژه پدر دارد. در حقیقت، چهره مثبت مذهبی والدین میتواند در ناخودآگاه فرزند به صورت غیرمستقیم اثرگذار بوده و حس خداشناسی او را بیدار کند. اما پرسشی که بیشتر والدین میپرسند آن است که وقتی کودک از پدر و مادر میپرسد که خدا کجاست؟ چرا ما او را نمیبینیم؟ او چگونه زندگی میکند؟ باید چه پاسخی به او بدهیم؟

خانوادهها باید بدانند که کودک تا پیش از دوازده سالگی بیشتر آنچه را که میبیند یا لمس میکند، درک میکند. بر این اساس، پدر و مادر باید با توجه به سن و ظرفیت پذیرش کودک به او پاسخ دهند و چون بیشتر والدین قادر به تشخیص درجه سطح شناختی کودک نیستند، باید از او کمک بگیرند و بر اساس دانستههایش به او جواب دهند؛ یعنی از او بپرسند تو چه فکر میکنی؟ به نظر تو خدا کجاست؟ شاید او بگوید که خدا در زمین یا آسمان است؛ بر این اساس والدین میتوانند با توجه به جواب او پاسخی کاملتر دهند و مثلا بگویند خدا همه جا حضور دارد یا عبارتهایی مشابه؛ اما اگر کودک پرسید چرا ما خدا را نمیبینیم، چه باید بگوییم؟ در این صورت با زبانی ساده بگویید همانطور که ما برق و هوا را نمیبینیم، خدا را هم نمیتوانیم ببینیم؛ ولی او همیشه در کنار ما بوده و مراقب و پشتیبان ماست.

نکتهای که باید به آن تاکید کنیم آن است که شروع آشنایی کودک با خدا زمانی است که او درباره خدا میپرسد و شروع آن در کودکان متفاوت است و نباید والدین به پرسش یا بیداری دینی فرزند بیاعتنایی کنند یا به او جواب دروغ دهند یا بیشتر از نیاز او و آنچه که میداند به کودک پاسخ دهند؛ چرا که هنوز آمادگی لازم برای درک دقیق و بیشتر مفاهیم دینی را ندارد.